Sierpień – drugi miesiąc wakacji, w którym mamy wiele ważnych dni, do których zaliczamy dni państwowe, historyczne, międzynarodowe, religijne i nietypowe.
01 sierpnia – Narodowy Dzień Pamięci Powstania Warszawskiego
06 sierpnia – Zrzucenie bomby na Hiroszimę
08 sierpnia – Wielki Dzień Pszczół
09 sierpnia – Zrzucenie bomby na Nagasaki
12 sierpnia – Głębokie częściowe zaćmienie Słońca widoczne w Polsce
12 sierpnia – Międzynarodowy Dzień Młodzieży
13 sierpnia – Międzynarodowy Dzień Osób Leworęcznych
15 sierpnia – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny i Święto Wojska Polskiego
19 sierpnia – Światowy Dzień Pomocy Humanitarnej
26 sierpnia – Uroczystość Matki Boskiej Częstochowskiej
31 sierpnia – Dzień Solidarności i Wolności

Sierpień – miesiąc pamięci różnych zdarzeń w historii ludzkości, przedstawionych w datach, zapamiętanych w sercach tych, którzy przeżyli te smutne, raniące ciała i dusze dzieje na naszej planecie.
W dniu pierwszego sierpnia Warszawa śpiewała (Nie)zakazane piosenki. Był to wzruszający spektakl z okazji uczczenia Pamięci Powstania Warszawskiego. Wzruszenie, łzy w oczach byłych powstańców, których jak mówią statystyki, jest coraz mniej. Trudno sobie wyobrazić co działo się w ich sercach, kiedy słuchali tych piosenek w wykonaniu wielu pokoleń, wyrosłych już w wolnej ojczyźnie.
Zbigniew Mirosławski
W oczach pokoleń świat się zmienia, zgasły gazowych latarń światła.
Dzisiaj zostały nam wspomnienia i żywa pamięć losów dziadka.
Póki żyją świadkowie tamtych dni, powinniśmy jak najczęściej rozmawiać z nimi o ich przeżyciach, które kiedyś odejdą razem z nimi bezpowrotnie. Wspominam często stwierdzenie koleżanki po śmierci jej rodziców – już nigdy nie zapytam ich o radę. Były to bardzo smutne dwa słowa – już nigdy.
A to Polska właśnie – ojczyzna nasza, której bronić należy i chronić jak własną matkę. Z opowiadań ludzi, którzy brali udział w II wojnie światowej wiemy, że nie tylko warszawskie dzieci walczyły z okupantem. Dzieci w całym kraju pomagały partyzantom, na różne sposoby. Pomagając w gospodarstwach rolnych rodziców, przyczyniały się do wyżywienia walczących z okupantem żołnierzy i mieszkańców miast. Była to ciężka praca bo wtedy rolnictwo nie było tak zmechanizowane jak obecnie.
W Polskiej literaturze, dzięki naszym poetom, mamy wiele utworów poświęconych naszej ojczyźnie. Pozwolę sobie przytoczyć fragmenty wierszy patriotycznych o Polsce – naszym jedynym miejscem na ziemi. W utworach tych zawarte jest umiłowanie ojczyzny, tęsknota za krajem na obczyźnie, docenienie jej wartości w życiu, ocena jej piękna i przywiązanie do miejsca urodzenia. Wszędzie dobrze, ale najlepiej we własnym kraju, gdzie przyciąga ludzi znajoma przyroda, krajobrazy i mowa ojczysta.
Ryszard Przymus „Polska”
Polska – to taka kraina, która się w sercu zaczyna.
Potem jest w myślach blisko, w pięknej ziemi nad Wisłą.
Jej ścieżkami chodzimy, budujemy, bronimy.
Polska – Ojczyzna…
Kraina, która się w sercu zaczyna.
Wanda Chotomska „Twój dom”
Jest w każdym naszym słowie,
a słowa są najprostsze –
chleb, mama, dom gościnny,
i Wisła, i Mazowsze.
I jest w czerwieni maków
Tadeusz Kubiak „Tu wszędzie Polska”
Tu, gdzie jest dom nasz, twój i mój,
gdzie lasy są i rzeki nasze,
gdzie każdy ojciec szedł na bój,
gdzie Biały Orzeł na sztandarze.
Tadeusz Różewicz „Oblicze Ojczyzny”
Ojczyzna to kraj dzieciństwa miejsce urodzenia
to jest ta mała najbliższa
ojczyzna
miasto miasteczko wieś ulica
dom podwórko pierwsza miłość
las na horyzoncie
C. K. Norwid „Moja piosnka”
Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba
Podnoszą z ziemi przez uszanowanie
Dla darów Nieba….
Tęskno mi, Panie…
Do kraju tego, gdzie winą jest dużą
Popsować gniazdo na gruszy bocianie,
Bo wszystkim służą…
Tęskno mi, Panie…
Maria Konopnicka „Ojczyzna”
Ojczyzna moja – to ta ziemia droga,
Gdziem ujrzał słońce i gdziem poznał Boga,
Gdzie ojciec, bracia i gdzie matka miła
W polskiej mnie mowie pacierza uczyła.
Regina Pisarek „Opowiedz nam, Ojczyzno”
Opowiedz nam, moja Ojczyzno,
Jak matka dzieciom ciekawym,
O latach znaczonych blizną
Na wiekach chwały i sławy.
O wojach Mieszka nam powiedz,
O słupach nad Odrą stawianych.
Niech niesie twoją opowieść
Wiatr halny i morskie szkwały
Jan Pietrzak „Taki kraj”
Jest takie miejsce u zbiegu dróg
Gdzie się spotyka z zachodem wschód
Nasz pępek świata, nasz biedny raj
Jest takie miejsce, taki kraj
Nad pastwiskami ciągnący dym
Wierzby jak mary w welonach mgły
Tu krzyż przydrożny, tam święty gaj
Jest takie miejsce, taki kraj
Kto tutaj zechce w rozpaczy tkwić
Załamać ręce, płakać i pić
Ten święte prawo ma bez dwóch zdań
Jest takie miejsce, taki kraj
Nadziei uczą ci co na stos
Umieli rzucić swój życia los
Za groby ojców, za Trzeci Maj
Jest takie miejsce, taki kraj
Z pokoleń trudów, z ofiarnej krwi
Zwycięskiej chwały nadejdą dni
Dopomóż Boże i wytrwać daj
To nasze miejsce, to nasz kraj!
Maria Niwińska „Wierzę, że wrócę…”
Wierzę, że wrócę i tym tylko żyję,
Że mnie przyjaciół powitają dłonie,
Że duszę z brudów tułaczki obmyję,
Kiedy mnie pierwszy polski wiatr owionie.
Władysław Bełza „Legenda o garści ziemi polskiej”
Ojców naszych ziemio święta,
Ziemio wielkich cnót i czynów,
Tyś na wskroś jest przesiąknięta,
Krwią ofiarną twoich synów.
I nie darmo w twoje rano,
O! puścizno przodków droga!
Ziemią świętą ciebie zwano,
Boś najbliżej stała Boga.
Władysław Bełza „Ziemia rodzinna”
Całym mym sercem, duszą niewinną,
Kocham tę świętą ziemię rodzinną,
Na której moja kołyska stała,
I której dawna karmi mnie chwała.
Kocham te barwne kwiaty na łące,
Kocham te łany kłosem szumiące,
Które mnie żywią, które mnie stroją,
I które zdobią Ojczyznę moją.
Władysław Bełza „Modlitwa za Ojczyznę”
„W imię Ojca, – w imię Syna,
I świętego Ducha”,
Polska modli się dziecina,
A Pan Bóg ją słucha.
W oczach dziecka dwie łzy duże,
Wiara w każdym słowie:
„Ojcze – błaga – coś jest w górze,
Daj Ojczyźnie zdrowie!
Jan Lechoń „Hymn Polaków na obczyźnie”
Jedna jest Polska, jak Bóg jeden w niebie,
Wszystkie me siły jej składam w ofierze
Na całe życie, które wziąłem z Ciebie,
Cały do Ciebie, Ojczyzno, należę.
Twych wielkich mężów przykład doskonały,
Twych bohaterów wielbię święte kości,
Wierzę w Twą przyszłość pełną wielkiej chwały,
Potęgi, dobra i sprawiedliwości.
Wiem, że nie ucisk i chciwe podboje,
Lecz wolność ludów szła pod Twoim znakiem,
Ze nie ma dziejów piękniejszych niż Twoje
I większej chluby niźli być Polakiem.
Maria Sulima „Ojczyzno”
Ja do ciebie powrócę szmerem wody źródlanej,
Tą piosenką, co nucą serca gdzieś zakochanych.
Ja do ciebie powrócę szronem biało-srebrzystym,
Kryształową narzutą czy powietrzem czystym.
Ja do ciebie powrócę wonią łąki kwitnącej,
Tą jutrzenką, co rzuca pierwszy promień gorący.
Ja do ciebie powrócę wtórem liści alei,
Tylko czas niech nie skraca mej gasnącej nadziei.
Niech mnie życie nie smuci, nie rozżala deszcz rzewny,
Ja do ciebie powrócę, ma Ojczyzno – na pewno.
Ignacy Krasicki „Hymn do miłości ojczyzny”
Święta miłości kochanej ojczyzny,
Czują cię tylko umysły poczciwe!
Dla ciebie zjadłe smakują trucizny
Dla ciebie więzy, pęta niezelżywe.
Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny
Gnieździsz w umyśle rozkosze prawdziwe,
Byle cię można wspomóc, byle wspierać,
Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać.
Przysłowia Polskie
– Za różane miej te blizny, coś dla miłej zniósł ojczyzny.
– Gdzie dobrze, tam ojczyzna.
– Ojczyzna swoja każdemu milsza.

Ojczyzna to temat bez granic. Wielu ludzi wyjeżdżając z kraju za, jak twierdzą lepszym życiem, nie zawsze znajdują tyle szczęścia do założenia gniazda na stałe. Lata lecą, nadchodzi starość i zaczynają tęsknić za utraconą ojczyzną. Chcieliby wrócić do kraju i tam dokonać swojego żywota, lecz nie zawsze jest to możliwe. Spotkałam się kiedyś z taką teorią dotyczącą życia na ziemi. Człowiek powinien żyć tam gdzie się urodził, wyznawać taką religię jak jego ojcowie. Przemieszczanie się nie każdemu służy, szczególnie tym, którzy nie mają dość odwagi, sprytu i duszy podróżnika.
Gdziekolwiek żyjemy, jesteśmy jak motyle – istniejemy tylko na chwilę.
Pozdrawiam Teresa W.



